Tasz schrijft…

Vanavond (di 14/7)naar de voorpremière van de nieuwste Harry Potter film samen met oudste zoon (13). Begint om middernacht! Soms is het hebben van connecties best handig, vooral als je een zoon hebt die al weken loopt te zeuren om naar Harry Potter te gaan. Ook is het handig dat het net valt in de eerste week na ons 28 euro p/wk project en we dus niet meer op elke cent hoeven te letten. Nu kan ik tenminste zonder problemen de auto nemen, wat gezien het tijdstip geen overbodige luxe is ;-).

Het 28 euro p/wk project is inderdaad afgerond. En met succes! Afgelopen zondag was onze laatste dag en nadat alle bonnen en overgebleven muntjes tegen elkaar zijn afgewogen, komen we tot de conclusie dat we in staat zijn geweest om 4 weken lang van 28 euro per week te leven met ons gezin van vier personen!

Makkelijk was het niet, leuk en uitdagend daarentegen wel, maar vooral de laatste anderhalve week zorgden voor een paar interessante uitdagingen, die bijna voor het falen van het project hadden gezorgd, ware het niet dat ik dit project niet alleen doe, maar met behulp van mijn gezin.

Zo kreeg ik een wat vreemd ongeluk twee weken geleden, waardoor mijn linkerschouder en linkerheup uit de kom raakt en ik zelfs even buiten bewustzijn raak. Een ziekenhuisbezoek volgt en hoewel het allemaal zeer pijnlijk is, valt het gelukkig allemaal mee en moet ik het de komende weken rustig aan doen. Echter stad en land afzoeken naar goedkope producten is toch een stuk lastiger als je jezelf nauwelijks kan voortbewegen!

Gelukkig brengt manlief de oplossing en stelt groothartig voor dat hij dan wel naar de verschillende supermarkten gaat. Na ruim twee weken wil ook hij niet meer opgeven. Vooral het vergelijkend warenonderzoek vind hij erg leuk, maar ook interessant. Zo komt hij er tijdens zijn supermarktbezoeken achter, dat de parmaham bij de Aldi van meer dan prima kwaliteit is en euro’s goedkoper dan bij de Albert Heijn. Als Italiaan is hij de kok des huizes en gewend om alleen maar met verse, maar ook kwalitatieve producten te werken. Zijn leermoment van deze weken is dat sommige van deze producten ook te vinden zijn in ‘budget’supermarkten zoals bijvoorbeeld de Aldi.

Een andere uitdaging ligt in het regenachtige weer. Wat doe je met kinderen in de vakantie als de zon niet schijnt en je geen budget hebt om naar de bioscoop of iets dergelijks te gaan? Maar ook daar vinden we een oplossing voor. Dit keer door mijn jongste zoon (8 jr) die een hele dag besteed aan het in elkaar zetten van een musical, die wonder boven wonder aan het eind van de dag in een waterig zonnetje in de tuin kan worden voorgedragen en geen cent kost. Een ander leuk, maar tevens vindingrijke idee is onze ‘Van Gogh’-middag. Een middag waarbij de jongens samen met mij tekenen, verven, zelfportretten maken en plezier hebben.  De kosten van deze middag? Slechts 2,57 euro.

En nu is het dan voorbij, we hebben het gehaald. Wat rest is de vraag: ‘Heeft dit project ons uitgavenpatroon structureel veranderd?’ Het antwoord hierop ligt grotendeels in de toekomst, maar toch zijn er al hele duidelijke veranderingen te zien.  Want hoewel we deze week gewoon weer mogen kopen wat we willen, sta ik maandagmiddag toch weer in de Aldi en buiten de inmiddels bekende en goedgekeurde producten, neem ik net als in de voorgaande weken een paar nieuwe mee om ze thuis te testen. Ook mijn man zie ik nog gewoon ’s ochtends brood klaarmaken en meenemen naar kantoor, in plaats van zijn lunch weer te kopen in het bedrijfsrestaurant en zelfs de kinderen hebben de nieuwe besparende oplossingen eigen gemaakt en vragen niet meer om ijsjes in de stad, maar of ze iets mogen kopen waarmee ze zelf waterijs kunnen maken. ‘Dat is uiteindelijk veel goedkoper mama,’ voegt mijn jongste zoon eraan toe. En gelijk heeft -ie!

Natasza

Natasza Tardio is, samen met haar man en twee kinderen, een 28 daagse uitdaging aangegaan, om van 4 euro p/dag (28 euro p/wk - 1 euro p/p/dg) te leven. Ze heeft dit vier weken gedaan. Deze uitdaging wordt gedaan n.a.v. het boek ‘Leven voor een Habbekrats’ van Kath Kelly, waarin de schrijfster een jaar lang leeft van slechts 1 euro p/wk.

Deze column is op 14 juli 2009 tevens gepubliceerd op FemaleFactor.nl

   Alweer ruim in de derde week van onze financiële uitdaging, moet ik concluderen dat ik de afgelopen jaren behoorlijk veel geld over de balk heb gegooid. Onbewust, zonder vooropgezet plan (dat is waarschijnlijk het probleem), maar ongemerkt zijn er honderden euro’s verdwenen aan (achteraf) onnodige zaken, te dure producten en teveel producten.

Ook de tweede week is het ons gelukt om van precies 28 euro rond te komen. Deze week was er echter geen geld over, wat voornamelijk ligt aan het feit dat de voorraadkast langzaamaan op begint te raken. Voedingsmiddelen die zonder na te denken zijn aangeschaft, bleken opeens heel bruikbaar.

Maar ondanks dat er meer moest worden gekocht, zijn we niet over ons budget gegaan. Even stond ik met mijn handen in het haar toen we onverwachts visite kregen, maar een zelfgemaakte cake, die uiteindelijk maar 1,63 euro kostte, bleek  een uitstekende, maar ook leuke oplossing. Daarbij geurde het hele huis heerlijk naar cake en voelde ik me even een echte huisvrouw uit de jaren ’50. Wie had dat ooit gedacht?

Het mooie aan de zomer zijn natuurlijk de festivals. Buiten dat het fantastisch is om in de zon buiten in een park rond te lopen en te genieten van muziek en ander e optredens, zijn dit soort festivals gratis en kun je vaak van alles proeven. Ook is picknicken in het gras gewoon geaccepteerd en staan er voor de kinderen vaak springkussens die ook weer gratis kunnen worden gebruikt. Wij hebben er in elk geval goed gebruik van gemaakt en zijn de afgelopen week naar ‘Reuring 2009’ geweest in Purmerend en het ‘Cilento Festival’ in Almen. Allebei hele leuke, culturele uitstapjes, die ons maar 3,76 euro hebben gekost.

Kortom, met alle boodschappen en uitstapjes heeft week twee ons uiteindelijk 27,94 gekost, wat ons met een heerlijk gevoel week 3 deed beginnen. Een week waarin blijkt dat sommige nieuwe gebruiken al aardig ingesleten raken. Maar daarover volgende keer meer.

Natasza

Natasza Tardio is, samen met haar man en twee kinderen, een 28 daagse uitdaging aangegaan, om van 4 euro p/dag (28 euro p/wk - 1 euro p/p/dg) te leven. Inmiddels zit ze in week 3. Deze uitdaging wordt gedaan n.a.v. het boek ‘Leven voor een Habbekrats’ van Kath Kelly, waarin de schrijfster een jaar lang leeft van slechts 1 euro p/wk.

Deze column is tevens gepubliceerd op FemaleFactor.nl

Mannen hebben per definitie al een vreemd soort logica. Hele boeken zijn er over geschreven, dus daar zal ik verder niet over uitweiden. Maar mannen met alcohol op hebben een logica die elk inbeeldingsvermogen te boven gaat en zelfs voor een nuchtere man bijna niet meer te volgen is.

Zo ook een aantal mannen in mijn straat. Elk jaar organiseren wij met de gehele buurt een straatbarbecue. Een stukje Nederlandse cultuur. Leuk, gezellig en het houdt ‘De Rijdende Rechter’ buiten de deur. Naast voldoende voedsel in de vorm van salades, vlees en vis, is er natuurlijk ook de vertrouwde biertap. Deze staat naast de barbecue die angstvallig wordt bediend door een paar van de mannen, die al zeer vroeg op de avond aardig aangeschoten raken. Tot zover nog geen enkel probleem.

Echter, zodra je door alcohol benevelde mannen, een nachtelijk tijdstip, competitie, mannelijk ego, nuchtere en fitte vrouwen en een hindernisbaan in de vorm van een springkussen gaat combineren, ontstaan er hele andere situaties. Zoals die van een, in nuchtere toestand aller vriendelijkste en aardige buurman, die het idee opvat om met zijn enorme lichaam op de rug te springen van zijn zeker veertig kilo lichtere buurvrouw, die net onder de touwen van de hindernisbaan doorkruipt. Dit louter en alleen om dit keer wel van haar te winnen.

Gevolg: buurvrouw even buiten bewustzijn, schouder uit de kom en ontwrichte heup. Buurman met kater en groot schuldgevoel. De goede man had het namelijk echt niet zo bedoeld.

Zijn ‘logische’ verklaring: ‘Ik wilde via een sprong op haar rug over de touwen lopen en zo omhoog klimmen.’

Vervelend: de buurvrouw was ik :-s.

Prettige bijkomstigheid: het was wel de leukste buurman ;-).

Deze column is op 30 juni 2009 gepubliceerd op FemaleFactor.nl