Van supermarkt naar supermarkt
Als je maar 4 euro per dag te besteden hebt ga je al gauw anders tegen de producten, maar vooral hun prijs aankijken. Zo ook mijn aardappelen aankoop van afgelopen dinsdag. Ik kom er al snel achter dat deze enorm kan verschillen. Bij de eerste supermarkt schrik ik van de goedkoopste prijs, 3,79 voor vier kilo. Kruimig, want ik heb ze nodig voor aardappelpuree.
Nu koop ik niet zo vaak aardappelen, maar 3,69 is onacceptabel. Ik heb namelijk ook 1,10 aan sojaproducten voor mijn allergisch oudste zoon, en mijn budget wil ik niet al op de tweede dag van ons project overschrijden, ook al heb ik de vorige dag helemaal geen geld uitgegeven. Twijfelend sta ik met de zak in mijn handen en word ruw door mijn oudste zoon uit mijn overpeinzingen gerukt. ‘Mam, dan gaan we toch naar de supermarkt hiernaast?’ Bluh, daar heb ik helemaal geen zin in. Maar ja, dat budget en de uitdaging, zin heeft de komende vier weken weinig bestaansrecht.
Zuchtend leg ik de aardappels terug en loop met mijn twee pakjes soja naar de kassa. Daar aangekomen ontdek ik dat ik vergeten ben een plastic tasje van huis mee te nemen. Wat nu? Normaal denk ik niet na over die 0,35 eurocent, maar nu… En weer red mijn oudste zoon de situatie. ‘Mam, bij de groenteafdeling zijn de plastic tasjes gratis.’ Dankbaar stuur ik hem op pad, terwijl ik trots 1,10 euro op de toonbank neerteld.
Bij de volgende supermarkt loop ik direct naar de groenteafdeling. Geen gedwaal langs schappen wachtend tot mijn oog op iets zou vallen dat ik wel wilde kopen. Ik heb aardappels nodig en niets anders. Als mijn oog op de prijs valt schiet ik in de lach. Vijf kilo aardappels voor maar 1,69. Ik kan mijn oudste zoon wel zoenen. Maar een puber in een publieke plaats kussen is taboe, dus met een brede glimlach pak ik een zak op en loop opnieuw naar de kassa.
En zo gaan we de hele week door. Met aan het eind nog 6 euro in de huishoudpot en de kasten gevuld met genoeg eten. Met 22 euro komen we uiteindelijk de hele week door. Daarvoor heb ik deze week wel vier verschillende supermarkten bezocht: Deen, Vomar, Aldi en Albert Heijn, want bij de een is dit goedkoop en bij de ander dat, maar toch. Verbaasd haal ik de overgebleven munten uit het potje en stop ze in de reservepot. Wie weet wat voor onverwachtse uitgave ons nog zal gaan verrassen de laatste drie weken. De reservepot kan dan een uitkomst zijn.
De huishoudpot is opnieuw gevuld met 28 euro en week twee is inmiddels alweer van start gegaan. Laten we hopen dat deze net zo voorspoedig verloopt.
Deze column is op maandag 22 juni 2009 gepubliceerd op FemaleFactor.nl.
Natasza Tardio is, samen met haar man en twee kinderen, een 28 daagse uitdaging aangegaan, om van 4 euro p/dag (28 euro p/wk - 1 euro p/p/dg) te leven. Inmiddels zit ze in week 2. Deze uitdaging wordt gedaan n.a.v. het boek ‘Leven voor een Habbekrats’ van Kath Kelly, waarin de schrijfster een jaar lang leeft van slechts 1 euro p/wk.
