Tasz schrijft…

Sterretjes snellen met een sneltreinvaart naar beneden. Kleine streepjes licht die door het zwart van de nacht heensnijden. Ik knijp mijn ogen tot spleetjes en voel hoe koude vlokken mijn mond binnen dwarrelen. Smeltend op mijn tong.Van snel naar langzaam tot ze tot stilstand komen op de donkere, natte ondergrond. Een krakende, donzen, witte deken.Om mij heen hoor ik de donkere klanken van de oude koperen kerkklok.Het Ave Maria zwelt aan en hoewel ik niet binnen de middeleeuwse kerk ben, trilt het geluid door mijn lichaam. Het lichaam van God, denk ik er min of meer cynisch achteraan. Ik leg mijn hand op de half scheefstaande grafzerk, het dreunen van de kerkklok trilt door de met mos overgroeide steen.Een zoemend gevoel, dan loop ik verder. Weg van het Ave Maria. Ik kan niet langer meer omhoog kijken en mijzelf verliezen in het bijna sprookjesachtige moment. Nu kan ik alleen nog maar vooruit, de sneeuw kriebelend op en in mijn neus.Wanneer het pad naar rechts buigt laat ik mij gewillig meevoeren. Het maanlicht weerkaatst als zilver op de grond en de dennenbomen die zijdelings mijn pad begeleiden, glimmen de nacht in. Een witte sprookjesnacht, maar ik moet verder, net als de zingende mensen in de kerk.Waar ik ga komt niemand, ook niet na de kerkdienst wanneer er altijd een paar mensen zijn die nog even de begraafplaats oplopen. Een bezoek aan een geliefde, een gestolen kus. Vele redenen drijven de nachtelijke bezoekers, maar zover als waar ik mij nu bevindt doorgaans niet. Te donker, te eng, maar niet voor mij, ik loop door, tot net achter de laatste heg.Daar ligt het graf en daar ga ik liggen. Op mijn rug. Net als een jaar geleden, toen je mij je geheim vertelde.Als ik omhoog kijk flitsen de vlokken met de snelheid van het licht naar beneden . Samen, net als wij eens waren. Liggend op onze ruggen, nat van de sneeuw, maar ook van het zweet. Verloren in de tijd versmolten we in elkaar. Hete lust en donkere passie.Toen vertelde je mij dat je op deze plek voor altijd zou rusten. Niet nu, maar over een paar maanden. Het zou jouw laatste plek op aarde worden.Ik rende weg, wilde het niet geloven, maar in de maanden daarna verhuisden er telkens kleine stukjes van jou naar die plek. Je haar, de kuiltjes in je wangen, je kracht, tot alles er bijna was en ik alleen nog maar zat naast botten en een zeemleren huid, met diep van binnen dat wat jij in essentie was.‘Ik ga nu…’, fluisterde je en toen vertrok je helemaal.Terwijl ik hier weer lig, voel ik dat jij er bent. Geen delen, maar helemaal  compleet. Misschien dat mijn rug daarom minder koud voelt, alsof je jouw warmte omhoog stuurt.De kou begint te verdwijnen, mijn lichaam gloeit. De lucht is minder druk en ik kan de vlokken nu zien dwarrelen. Voorzichtig draai ik op mijn zij.Dan voel ik je tegen me aanschuiven, je gezicht in mijn hals, wriemelend en vertrouwd. Je arm als een deken over mijn zij. Een warme gloed trekt door mijn lichaam. Ontspanning, liefde, rust. Ik negeer het onmogelijk en sluit mijn ogen.Eindelijk zijn we weer samen…

Wij, de verdronkenen is een magistraal epos over mannen en vrouwen, vaders en zonen en over de zee die geeft en neemt. Een verhaal waarin Carsten Jensen ons meeneemt op een honderdjarige reis, waarbij het reilen en zeilen van de dorpelingen van Marstal op de voorgrond staat. Het boek beschrijft honderd jaar en loopt van 1848 tot 1948. Meerdere oorlogen komen voorbij en langzaam zie je hoe de omstandigheden, de gedachtewereld, het erfgoed, maar ook de positie van mannen en vrouwen veranderen. Een boek dat je eigenlijk niet gemist kunt hebben. De roman is gepubliceerd door uitgeverij Mouria en is slow reading only.Voor Ezzulia.nl interviewde ik Carsten Jensen een aantal weken geleden op het Crossing Boarder festival in Den Haag. Een gesprek met een interessante auteur die een uitermate interessant en goed geschreven roman heeft geschreven.Link: Interview met Carsten Jensen 

   In augustus kwam bij Uitgeverij Carrera Derek Ogilvie’s boek Baby’s wil is wet uit. Ogilvie, bekend van zijn televisieprogramma’s ‘Baby’s wil is wet’ en  ‘The Ghostwhisperer’, heeft een grote schare fans en aanhangers. Vooral zijn programma ‘Baby’s wil is wet’ maakte grote indruk op jonge ouders. Schijnbaar moeiteloos communiceerde hij telepathisch met jonge kinderen en loste grote opvoedkundige problemen op.

Met zijn boek geeft hij ouders nog meer inzicht in de gedachtewereld van hun kinderen. Hij komt met oplossingen en aandachtspunten die voor elke ouder bruikbaar zijn, of het nu gaat om peuters of pubers. Baby’s wil is wet is een aanrader voor ouders die geïnteresseerd zijn in de belevingswereld van hun kinderen. Een vrolijk en kleurig boek, waarin eens en voor altijd duidelijk wordt hoe kinderen de wereld om hen heen ervaren en hoe ze omgaan met problemen.

Tijdens een uitgebreid interview met Derek, heb ik hem een aantal kritische vragen over zijn boek, maar ook over hemzelf, gesteld. Het interview is vorige week in SP!TS verschenen en in uitgebreidere vorm eveneens op Ezzulia.nl.

SP!TS: Interview Derek Ogilvie (pag. 14 & 15)
Ezzulia.nl: Interview Derek Ogilvie

(Copyright foto: Olga Gorissen)

   Op Ezzulia.nl is mijn interview met Henk van Straten over zijn debuut ‘Ik ben de regen’ gepubliceerd.
‘Ik Ben De Regen’ is een komische, maar tegelijkertijd ontroerende en dramatische roman over een schrijver c.q. privédetective, maar meer nog over een jonge vader. Luchtig en tegelijkertijd hardboiled geschreven, maar op prachtige wijze bezwaard met de rouw om een geliefde, is het een hartverscheurende roman over het gemis van een kind.
De introductie van de debuutroman van Henk van Straten, een jonge veelbelovende auteur die dit jaar debuteert bij uitgeverij Lebowski. ‘Ik Ben De Regen’ is een verhaal waarbij Chris Hoop probeert om zijn leven op de rit te krijgen en tegelijkertijd probeert om zijn zoontje een stabiele omgeving te geven, midden tussen zijn werkzaamheden als schrijver en privé-detective. Een roman die na blijft zingen in het hoofd van de lezer en dezelfde lezer meeneemt in een wervelstorm van gebeurtenissen.

Link voor Ezzulia interview: Henk van Straten