Tasz schrijft…

Van binnen naar buiten, als door gepantserd glas. Gillende rood tracht door mijn schild naar binnen te dringen, de bescherming te penetreren. Wit staar ik terug en verdedig mij met geschreven woorden. Ik zal altijd een buitenstaander blijven, want ik begrijp de wereld niet. Als een wirwar van kleuren draait ze om me heen. Uitgerekte kleuren die mij in de war brengen. Wanneer ik mij probeer af te sluiten, voel ik mijn huid trekken en kramp mijn buik bezetten. Leven kan ik er niet in, het louter en alleen toeschouwer zijn, vergt al mijn kracht en ik moet moeite doen om niet mijn energie te verliezen.

Ik probeer de kleuren om te zetten in woorden en zo te beschrijven wie ik ben, maar bovenal wat ik voel. Soms rood, soms groen, soms wit, soms zwart en soms hopeloos verloren in het deprimerende grijs dat het overneemt van al die kleuren en mijn wereld versluierd. Maar meestal is de wereld een wervelende toverbal. Kon ik maar altijd wit zijn, dan zou het rood geen kans hebben…

© Natasza Tardio - 30 september 2007

Na regenbuien, windvlagen, een zonnig voorjaar en een natte zomer, is het dan eindelijk herfst. De eerste dag, die meer aan een vrolijke lentedag doet denken, dan aan de inleiding tot de winter. Niet zo vreemd, want eigenlijk is het de hele zomer een soort van vroeg begonnen herfst geweest. En de lente was nog wel zo veelbelovend begonnen. Warme, zonnige dagen, met barbecues, korte broeken en overbevolkte stranden, maar na dit schitterende begin, was het alweer snel voorbij en vertrok Nederland massaal naar het buitenland. ´Last minute´ trips van landgenoten die toch maar eieren voor hun geld kozen, tot wachtrijen bij de zonnebank, alles om toch nog een beetje het zomerse gevoel op te roepen. Maar nu is het dan toch echt voorbij. De herfst is begonnen en de naam van het jaargetijde heeft zich aangepast aan de invulling die de zomer hier al aan had gegeven. En met het begin van de herfst, kijk ik terug naar de voorgaande weken.De laatste weken zijn voor mij heel hectisch geweest. Op 3 september ben ik eindelijk begonnen met een nieuwe baan als ´Solution Content Developer´, bij een groot Amerikaans bedrijf en na een paar maanden van het relatief rustig aan doen, waren deze eerste weken zeer inspannend en vermoeiend. Wat daar toe bijdroeg was de extreme reistijd die mij dagelijks ten dele viel, maar gelukkig heb ik een zelfstandige job, dus thuiswerken of in andere kantoren werken is allemaal mogelijk. Eerste indruk: uitdagend, interessant, leuke collega´s, maar ook erg intensief.Verder is zo´n anderhalve week geleden de voorverkoop van mijn eerste kinderboek ´Het Geheim van de Regen´ (www.hetgeheimvanderegen.nl) van start gegaan. De laatste week van oktober is het boek dan verkrijgbaar en is mijn ´baby´ eindelijk geboren. De voorverkoop loopt redelijk en ik kan niet wachten tot ik het eindresultaat, in boekvorm, in handen heb en de eerste pagina´s kan openslaan. Spannend, maar ik zal nog even geduld moeten hebben ;-).Terwijl ik de laatste regels schrijf, zie ik de wind door bladeren van de de bomen in mijn achtertuin ruizen. De bladeren nog groen en weliswaar wat fletser, maar het geel, rood en bruin, wat de herfst zo kenmerkend maakt, is nog niet begonnen. Het is een kwestie van tijd, maar dan zal ook het groen zijn verdwenen en de natuur zich hebben aangepast aan het jaargetijde wat vandaag is begonnen. Jammer dat de zomer nu dan echt voorbij is, maar gelukkig is voor schrijvers, dichters en andere kunstenaars, de herfst een zeer inspirerend jaargetijde. Dus op naar de wind, regen, kleurenpracht en vergankelijkheid, wie weet wat voor moois er nog uit zal gaan voorvloeien.Carpe DiemNatasza - zondag 23 september 2007