Tasz schrijft…

Anna-Maria (www.annamariaheeftgelijk.web-log.nl) heeft mij getagd en aangezien zij altijd gelijk heeft heb ik mij dus op deze tweede kerstdag aan deze klus gewaagd. Vijf dingen die men nog niet van mij weten. Lastig hoor, maar goed hier mijn poging:1. Ik heb deze kerst alleen doorgebracht en nee, dat is niet zielig, maar is juist een bewuste keuze geweest en als ik heel eerlijk ben, heb ik mijzelf nog nooit zo relaxed en ontspannen gevoeld.2. Wanneer ik dood ga en ik zou terug moeten komen als een dier, dan zou ik een dolfijn of een orka willen zijn.3. Ik kook hooguit 2 keer per jaar, de overige dagen heb ik mijn eigen chefkok, namelijk mijn man ;-).4. Ik slaap gemiddeld 3 uur per nacht, de andere uren schrijf of mediteer ik.5. Mijn favoriete schrijfplek is een boekenwinkel in Parijs, tegenover de Notre Dame. Deze boekenwinkel heet ´Shakespeare & Co’ (http://shakespeareco.org/index.htm), en deze ‘hemel’ vol met boeken, is werkelijk een hele inspirerende en bijzondere plek, waar vele beroemde schrijvers, zoals bijv. Hemingway, tijd hebben doorgebracht en zelfs over hebben geschreven. Ik probeer er minstens 2x per jaar heen te gaan, om dan in één van de kamers te schrijven en natuurlijk een aantal boeken te kopen ;-).Tot zover 5 waarschijnlijk onbekende wetenswaardigheden die bij mij horen. Aangezien de meeste bloggers niet erg gesteld zijn op tags, zal ik niemand aanwijzen om dit ook te doen, maar mocht iemand zich geroepen voelen om dit wel te doen, laat dan een reactie achter en dan kom ik zeker een kijkje nemen.Nog een fijne kerst.Carpe DiemNatasza

Als ik over mijn liefde niet mag sprekenNiets mag vertellen over zijnAdem, geur, en meerAls ik over mijn liefde niet mag sprekenNiets mag onthullen over zijnWarmte, genegenheid, keer op keerDan uit ik in gebarenIn oogopslag en telepathieDan uit ik in verlangenOver liefde, respect, emotieAls ik over mijn liefde niet mag sprekenDan schreeuw ik het in stilte voor mij uitStuur ik gedachten met liefdevolle gebarenMijn oprechtheid in zwijgen voor mij uitAls ik over mijn liefde niet mag sprekenDan is het in daden dat je mijn liefde zietEn laat ik bomen mijn woorden sprekenWant lief heb ik mijn liefste lief © Natasza

Schrijf over het leven werd mij gezegd. En daarmee ging ik dus aan de slag. Schrijf over het leven… Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Wat is het leven eigenlijk, meer dan simpelweg zijn. Is het de in- en uitademing van zuurstof afgegeven door groene planten door een proces dat fotosynthese heet? Is het slechts een fysiek zijn, waarna iedereen weer terugkeert in de schoot van moedertje Aarde? Wat is leven eigenlijk? Welke definitie doet recht aan de waarheid?Op dit moment is leven voor mij kou. Een vloeibare stikstof die mijn handen verstenen. Ik voel de lucht als een koude stroom over mijn handen blazen en minuscuul kleine deeltjes achterlaten. Is dat dan soms leven? Of is het leven de jeuk aan mijn tenen die pas ontstaat wanneer ik mijn ontspanningsoefeningen doe en aan mijn tenen denk? Leven is abstract en toch ook weer niet.Afgelopen vrijdag ben ik 37 geworden. Ik heb dus 37 jaar geleefd. Zevenendertig jaar heb ik al in- en uitgeademd, ben ik duizenden traptreden op- en weer afgedaald. Ben ik meerdere malen teleurgesteld, blij geweest of tranen met tuiten verloren aan zaken waarvan ik nu niet meer zou weten wat deze zaken precies inhielden en weet ik nog steeds niet wat de zin van dit alles is. Eén ding is zeker, mijn leven speelt zich voor een groot deel intern af. Leven is voor mij denken, verbazen, toetsen en verder gaan. En al deze facetten spelen zich voornamelijk in mijn hoofd af. Ze zijn geen dialoog, anders dan een dialoog met mijzelf, ze zijn niet kunstig of extravert, al hoewel dat valt te betwisten. Wat ze wel zijn is dat wie ik werkelijk ben, verborgen binnen in de persoon die ik laat zien te zijn. En eigenlijk geldt dit voor iedereen. Niemand deelt alles met anderen en niemand laat zomaar zijn ware gezicht zien. Sommige mensen nooit, anderen af en toe. Het leven is een eenzame wandeling, af en toe opgeluisterd door een toevallige passant die een stukje meewandelt.Dus het leven is voor mij in elk geval iets dat zich uit in denken, verbazen, toetsen en verdergaan en verder ook nog een eenzame reis verondersteld te zijn. En alles wat ik meemaak zijn louter en alleen gebeurtenissen, die het leven uitdrukken. Dus mijn jeukende tenen zijn geen leven, maar is wel een uiting van leven. Mijn tranen toen mijn moeder overleed, zijn geen leven, maar opnieuw, wel een uiting van leven. Leven is niet een specifiek omgeschreven iets. Het is een ervaring, een bewustwording, het één zijn met alle gebeurtenissen die het leven je laat overkomen. Niets meer en niet minder.Opgetogen laat ik dit besef tot me doordringen, dit is het dus. Eindelijk, na 37 jaar, ben ik een stukje dichter bij de zin van alles gekomen. De kou in mijn handen lijkt ineens een stuk minder koud, maar terwijl ik mij verheug realiseer ik me opeens dat ík misschien koude handen heb, maar mijn buurvrouw hoeft op dit moment helemaal geen koude handen te hebben. Net zo min als mijn manager, echtgenoot en kinderen. Niet belangrijk, probeer ik mezelf nog wijs te maken, maar het is al te laat. Het verschil is heel belangrijk, want een verschil in ervaring, creëert vanzelf een verschil in beleving. Kortom, wat voor mij misschien geldt, kan voor een ander individu totaal anders zijn. En deze beleving ontwikkelt zichzelf door de ervaringen die iemand meemaakt en vanuit de beleving, worden weer nieuwe ervaringen ondernomen. Ik mag dan misschien de definitie van leven voor mezelf hebben vastgesteld, maar om meteen te veronderstellen dat deze universeel is, zou wat kort door de bocht zijn. Daarbij is deze definitie van leven ook onderhevig aan wat mijn kennis, beleving, gevoel en dergelijke, op dit moment is. Zodra hier iets in verandert, kan ook mijn definitie van leven veranderen.En daar sta ik dan, een kleine wijsheid rijker, maar in de wetenschap dat ik morgen al weer aan het twijfelen ben. Denken, verbazen, toetsen en verdergaan. Morgen ga ik gewoon weer verder met leven…

© Natasza - 5 december 2006