Tasz schrijft…

   Januari 2010 - Begin januari komt de tweede druk uit van ‘Hannes’ een kinderboek geschreven door niemand minder dan Aart Staartjes. Hannes is een jongetje van vijf jaar en woont in een klein dorpje. Hij beleeft allerlei avonturen, die in negen voorleesverhalen zijn opgeschreven op een manier die zowel aansprekend is voor kinderen, maar ook voor hun ouders. Voor Aart Staartjes is ‘Hannes’ het eerste kinderboek dat hij heeft geschreven, wat genoeg reden is voor een interview. Ik spreek daarom met hem af in cafe de Ooievaar, in Amsterdam, waar ik hem aan een flink aantal vragen onderwerp. Het wordt een leuk en intrigerend gesprek, met een van Nederlands meest bekende persoonlijkheden.

Hier de link naar het interview gepubliceerd op Ezzulia 

   13 december 2009 | Al weer enige tijd geleden is Uitverkoort, een korte vertelling van Willem Jansen uitgekomen. Het verhaal vertelt over de racistische A die veel moeite doet om zijn boek uit te geven. Hierbij ondersteund door de uitgever Reus, die hem in vertrouwen toefluistert: ‘Ja A, ik zie er wat in, want,’ hij zakte in geluidsniveau, was nog moeilijk te verstaan, ‘misschien is het je niet opgevallen: ik ben ook een racist.’

Het stukje zet de toon voor het verhaal, waarmee Jansen veel controversie schijnt te willen oproepen. Iets dat hij zelf stellig ontkent.

Tijd voor een kort interview.

Link naar interview: Ezzulia

15 oktober 2009 | Wat doe je als je plotseling verliefd wordt op een ander? Dit is het dilemma waar Ezra, de hoofdpersonage van debuutroman Aangeraakt van Emma Fasol, mee te maken krijgt. Haar schijnbaar tevreden leventje wordt bruut verstoord door gevoelens die ze krijgt nadat ze Tijs, haar toekomstige minnaar, aanrijdt. Er ontstaan vragen en keuzes die indringend door Fasol worden beschreven. Het verhaal doet hierbij bijna minimalistisch aan, waardoor de impact en kracht nog beter overkomt bij de lezer en de hoofdpersonage volledig tot zijn recht komt in het mooi geschreven verhaal. Fasol heeft zich helemaal in haar personages ingeleefd en weet goed de interne worstelingen die haar karakters doormaken over te brengen op haar lezers. Een boek dat heerlijk wegleest en je toch tot nadenken aanzet. Ik besloot de debuutschrijfster een paar vragen te stellen.Interview Emma Fasol: Link

28 september 2009 | Nauwelijks een jaar na het veelgeprezen Stuk ligt er weer een nieuwe thriller van Judith Visser in de winkels. Oversteken is wederom een knap in elkaar gevlochten verhaal, waarbij Visser niet geschroomd heeft om thema’s aan te snijden die tot nadenken aanzetten. In Oversteken vertelt Visser het verhaal van de nog jonge Tender die moet leren omgaan met het verlies van haar verloofde Matt. Voor haar is dit echter onmogelijk en ze verliest zichzelf in de wereld van dromen en herinneringen.Naast een interview met Judith Visser, heb ik ook een recensie geschreven over haar nieuwe thriller Oversteken.Link interview: Judith VisserLink recensie: Oversteken

21 september 2009 | Voor zijn nieuwste roman lichtte A.F.Th. van der Heijden de verhaallijn uit zijn cyclus De tandeloze tijd, namelijk die van de zogeheten Gipsmoord. Het werd een zelfstandige roman genaamd Doodverf, een oud woord voor grondverf. Het verhaal kent meerdere lijnen en speelt zich grotendeels af rondom de beeldend kunstenaar Flix, die probeert beweging in gips vast te leggen. Hij wikkelt levende modellen in elastisch gipsverband, en legt in het stollende harnas hun ultieme pose vast – tot het een keer misgaat. En dan is er nog een andere verhaallijn die naadloos door Van der Heijden’s roman heenloopt en het verhaal tot een zinderend en intrigerend geheel maakt.

Tijdens een uitgebreid interview sprak ik met Adri van der Heijden over het ontstaan van Doodverf, over filosofie, zijn romanpersonages, en de strijd tussen thrillerauteurs en zogeheten ‘literaire’ auteurs.Link interview: A.F.Th. van der Heijden

Na bijna twee maanden is het tijd om de balans op te maken voor wat betreft de impact die het 28 dagen voor 1 euro p/dag project op mij, maar ook ons gezin heeft gehad. Is er een blijvende verandering in ons bestedingsbudget gebleven, of zijn we inmiddels weer gewoon dezelfde onnadenkende grootgebruikers geworden die we altijd al waren? Hoe zit het  bijvoorbeeld met onze uitgaven met betrekking tot de wekelijkse boodschappen? 

Tot mijn grote opluchting moet ik bekennen dat deze, hoewel met zo’n 50% gestegen en dus naar ongeveer 2 euro per dag is gegaan, nog altijd vele malen minder is dan voor onze uitdaging. Mijn valse schaamte voor budgetsupermarkten ben ik voorbij en de verdeling Albert Heyn, Vomar en Aldi is nu: 30%, 10% en maar liefst 60% van onze boodschappen halen we nu bij de Aldi.

Ook op energie wordt inmiddels aardig wat bespaard. De was wordt als sinds het begin van het project niet meer in de droogtrommel gedroogd, maar keurig in de tuin of, als het weer te regenachtig is, in de logeerkamer. Goed voor de portemonnee, goed voor het milieu en zeer tijdbesparend, het scheelt namelijk enorm veel strijktijd als je de was aan de lijn laat drogen.

En hoewel het slechts een micro druppel op de gloeiende plaat is, maar hee, een kniesoor die er op let ;-),  heb ik gisteren ruim 20 kilo druiven uit mijn achtertuin gehaald en samen met het gezin hebben we daar zo’n 2,5 liter druivensap van gemaakt. Dat scheelt toch weer een paar euro aan vruchtensap moet je maar denken. En wat te denken van het ei dat onze kip elke dag legt, of de appelboom die zeker twee appeltaarten per jaar produceert… ja, we zijn zeker op de goede weg ;-).

Maar alle gekheid op een stokje. Het project heeft zeker een blijvende indruk achtergelaten en ook de kinderen lijken zich meer bewust te zijn van hoe ze met hun spullen en voedsel omgaan. Er wordt minder weggegooid en beter nagedacht wat we met wat oudere producten nog kunnen doen. En veel van deze ideeën worden door onze kids verzonnen. Wat wil een ouder nog meer?

Afgelopen week is mijn interview met Kath Kelly gepubliceerd, waarin we praten over haar boek en natuurlijk ingaan op onze wederzijdse ervaringen.

Ter afsluiting van het project, hierbij de link: Interview Kath Kelly

Deze column is ook gepubliceerd op FemaleFactor.nl

19 september 2009 | Eva, succesvol journaliste, heeft nog maar één jaar voordat haar dochter Kira gaat studeren in het buitenland. Ze heeft zich vast voorgenomen om Kira een survivalpakket voor de ‘echte’ wereld mee te geven.

Xenia Kasper beschrijft in haar roman De countdown op een humoristische en aansprekende manier hoe Eva langzaam toeleeft naar het moment dat haar dochter Kira het huis verlaat. In het verhaal wordt een atypische moeder–dochterrelatie beschreven, waarin vertrouwen een grotere rol lijkt te spelen dan gezag. Het is een luchtig geschreven verhaal, met een krachtige lijn en hoewel de omstandigheden waarin de personages leven niet alledaags zijn, zijn de emoties en gevoelens die Eva doormaakt dat wel. Ze zijn herkenbaar en echt, net als de situaties en dialogen die Xenia Kasper heel realistisch neerzet. De countdown is een boek waarin de lezer zich even kan laten meevoeren en kan sympathiseren met de karakters. Door een juiste balans van autobiografische elementen in het verder overwegend fictieve verhaal, weet Kasper wederom een overtuigende roman af te leveren die zeer de moeite waard is.

Xenia Kasper is naast haar bezigheden als auteur eveneens werkzaam als manager voor onder andere Linda de Mol en Yvke Sturm en na met veel plezier haar laatste roman te hebben gelezen, had ik genoeg redenen om met haar in Amsterdam af te spreken.

Link Ezzulia interview: Xenia Kasper

25 augustus 2009 | Het is een warme dag in Parijs als ik de metro bij de Notre Dame uitstap. Ik ben op weg naar mijn afspraak met auteur en scriptschrijver Daniel Depp, die net zijn eerste thriller Loser’s Town heeft gepubliceerd in Nederland. Het verhaal verteld over David Spandau, een voormalige Hollywood stuntman, die tegenwoordig als detective voor de rich and famous werkt. In het verhaal, waarbij een beroemde jonge acteur de hulp inroept van Spandau, wordt een andere kant van het felbegeerde en voor het grote publiek bekende Hollywood belicht. Depp beschrijft met een ijselijke precisie en humor hoe leeg en nietszeggend het leven in Hollywood eigenlijk is.

Buiten Depp’s bekendheid als auteur en scriptschrijver is hij tevens de 10-jaar oudere broer van Johnny Depp. Genoeg reden voor een interview. We hebben afgesproken bij Shakespeare & Company, de wereldberoemde boekwinkel waar menig bekend schrijver - zoals bijvoorbeeld Hemingway - regels heeft geschreven of gelezen en terwijl ik aan kom lopen zie ik Daniel Depp al zitten aan een klein tafeltje voor de winkel. Na een korte kennismaking zoeken we een mooie plek en gaan we van start. Het blijken een paar leuke en interessante uren te worden met een man die vol humor en nuchterheid in het leven staat.

Link naar interview: Daniel Depp

18 augustus 2009 | De negentienjarige Bo begrijpt er helemaal niets van als haar vriend Joep ineens een punt achter hun relatie zet. Als haar ergste woede is gezakt, vraagt ze zich af waarom hij haar heeft gedumpt en aangespoord door haar vriendin Anouk gaat ze hem zoeken. Joep blijkt echter spoorloos verdwenen.

Met Bangkok Boy schrijft Carry Slee haar eerste roman voor 16 jaar en ouder. Een verhaal waarin verlies, hoop, vergeving, liefde, trouw, maar vooral de weg naar volwassenheid met een virtuoze pen wordt beschreven. In een kort interview sprak ik met Carry Slee over haar nieuwste roman, de thema’s die ze in Bangkok Boy bespreekt, haar manier van schrijven en natuurlijk de uitdaging om voor een nieuwe leeftijdscategorie een roman te schrijven.

Link voor Carry Slee interview

30 juli 2009 | Op een morgen ziet de 47-jarige docent Caelum Quirk op de televisie beelden van zijn school – Columbine High School – waar zich op dat moment een drama afspeelt en zijn vrouw Maureen werkt. In zijn nieuwe roman Vleugelslag onderzoekt Wally Lamb hoe geweld en de confrontatie hiermee, mensenlevens doet ontsporen. Als een specialist gebruikt hij de kracht van familiegeschiedenis en psychologie als bouwstenen voor zijn verhaal. Met wederom een fenomenale roman, bleek de schrijver van onder andere Vergeef me en Walvismuziek, in staat om de lezer vast te houden en mee te slepen in een intrigerend verhaal, waarin fictie en werkelijkheid in een innige omhelzing elkaar in evenwicht houden.In Amsterdam sprak ik afgelopen april met Wally Lamb en gingen we in op zijn werk in de vrouwengevangenis van York, maar ook op zijn manier van schrijven, alsmede de aandacht die hij kreeg nadat Oprah zijn eerste twee romans uitkoos voor haar boekenclub.Interview Wally Lamb